Nadanie imienia i sztanadru Gimnazjum w Kałuszynie.
12 września 2001 r.
1.11.2007r. Żołnierskie mogiły na kałuszyńskim cmentrzu.
6 Pułk Piechoty Legionów im. Józefa Piłsudskiego
6 Pułk Piechoty Legionów rozpoczął swój szlak bojowy, podobnie jak inne pułki podczas I wojny światowej. Pułk powstał w lipcu 1915 roku w rejonie Piotrkowa. Wraz z innymi pułkami toczył ciężkie walki na froncie rosyjsko-austriackim.
W 1916 roku walczył w rejonie "polskiej górki" podczas odpierania kontrofensywy rosyjskiej.
W 1917 roku, jak i inne pułki legionów polskich 6 PP przeszedł ciężki kryzys przysięgowy-żołnierze polscy po odmówieniu złożenia przysięgi kajzerowi Niemiec i imperatorowi Austro-Węgier, zostali na siłę wcieleni w szeregi wojsk niemieckich i austriackich (wielu z nich walczyło m.in.: we włoskich Alpach przeciwko żołnierzom włoskim)
Wielu oficerów legionowych znalazło się w więzieniach.
Jak i cała reszta 6 PP bronił ofiarnie ojczyzny w latach 1918-1920. Między innymi w 1919 r. uczestniczył w kwietniowej ofensywie grupy Edwarda Śmigłego-Rydza, mającej na celu opanowanie Wileńszczyzny i wyparcie z niej oddziałów bolszewickich. Wielu żołnierzy pułku uczestniczyło i oddało życie w walkach o Wilno w latach 1919-1920, ich groby znajdują się na Rossie i na cmentarzu Antokolskim.
W styczniu 1920 roku, wraz z innymi oddziałami WP i armii łotewskiej uczestniczył w walkach Dyneburg, w bitwie warszawskiej i niemeńskiej, a wojnę polsko-bolszewicką zakończył na Białorusi, nie opodal Mińska.
Na początku lat 20. Pułk został rozmieszczony w Wilnie. W odróżnieniu od 1PP i 5PP, którzy stacjonowali na Śnipiszkach, 6PP stacjonował na Antokolu, obok kościoła św. św. Piotra i Pawła.
Kilka lat po śmierci Marszałka, w 1938 roku Pułk uzyskał jego honorowe szefostwo. Od tej chwili żołnierze pułku na swych naramiennikach nosili inicjały swego patrona "JP".
Jak i inne jednostki 1 DP Pułk został zmobilizowany 24 sierpnia 1939 roku. 12 września stoczył ciężką walkę w rejonie Kałuszyna. Po całonocnej ciężkiej bitwie, mimo ciężkich strat (został ranny dowódca pułku płk. Engel) pułk przerwał pierścień okrążenia niemieckiego i całkowicie zniszczył 44 niemiecki pułk zmechanizowany, mający na swym uzbrojeniu liczne czołgi.
Bitwa pod Kałuszynem po dziś dzień jest uważana za jedno z największych zwycięstw polskich we wrześniu 1939 roku.
Następnie wraz z 5PP uczestniczył w ciężkich walkach w rejonie Seroczynu, Woli Wodyńskiej, Janowie Lubelskim. Jak i inne oddziały 1DP zakończył swe istnienie w wyniku ciężkiego boju pod Tarnawatką. Żołnierze pułku trafili do niewoli niemieckiej.
W kościele parafialnym w Kałuszynie wmurowana jest tablica ze słowami:
